Wandelen aan de lijn
“Hij trekt nog steeds heel erg aan de lijn, wat kan ik daar aan doen?” een vraag die wij geregeld krijgen in de pubercursus en soms zelfs al in de puppycursus. Dat trekken aan de lijn geeft eigenlijk aan dat jouw pupje geen flauw benul heeft van het feit dat wij in onze maatschappij een ongeschreven afspraak hebben dat een hond naast de baas hoort te lopen. We hebben unaniem afgesproken dat hondjes precies op 40 centimeter afstand van de baas moeten lopen met de voorpootjes in 1 lijn met de voeten van de baas…. Wat een hogere wiskunde! En niet alleen verwachten we dat ons pupje hier loopt, we verwachten ook nog eens dat hij niet snuffelt, dat hij niet naar andere honden, katten, fietsers en mensen kijkt, laat staan hierop reageert. Maar we vergeten soms dat er nog een wild dier in onze hondjes schuilt, een dier dat gemaakt is om te zoeken en jagen naar eten, dat vrij wil bewegen, een eigen mening heeft, gevoelens en wensen. Wij knopen deze dieren aan een touw en verwachten dat ze bij elke stap die wij nemen, daar gaan lopen waar wij ook lopen en de wereld om zich heen bij voorkeur negeren. Ik begon ongeveer 18 jaar geleden in de “hondenbusiness” en dacht er hetzelfde over als heel veel baasjes: een hond is niet netjes opgevoed als hij niet keurig netjes aan de lijn loopt naast de baas. Maar inmiddels zie ik hoeveel blijer we onze hondjes kunnen maken als we onze prioriteiten ergens anders leggen dan de precieze centimeter waar ons hondje loopt. Laten we de nadruk leggen op ontspanning en genieten tijdens die wandeling, zowel voor de baas als voor de hond. Geef je hond ruimte, tijd en rust om lekker te snuffelen en zijn hoofdje leeg te maken. Zij hebben die ontlading net zo hard nodig als wij! Moeten we dan helemaal niet meer streven naar een ontspannen lijntje? Jawel, want uiteindelijk zorgt een ontspannen lijn ook voor minder belasting op het lijf van de hond en dát willen we natuurlijk ook heel graag. Maar als we nou eens afspreken dat als de hond er voor kiest om naast ons te gaan lopen, we dit heel sterk gaan bekrachtigen, ofwel belonen. Dan zul je zien dat je door deze toevalstreffers te belonen steeds vaker een hondje hebt dat naast je komt lopen. We hoeven minder te mopperen en we zien, leert de ervaring, snellere resultaten. Misschien is de echte hamvraag wel: waarom vinden we het zo belangrijk dat die hond zo “netjes” loopt. Natuurlijk kan het onaangenaam zijn als de hond erg hard trekt aan de lijn, het kan pijnlijk zijn; de klappen op je arm en schouder, misschien snijdt je riem wel in je hand. Dat is zeker een reden voor baasjes om de hond netter te laten lopen. Maar wat ook een grote veroorzaker van de frustratie om het lijnprobleem is, is de schaamte. Hij moet netjes lopen want wat zullen de buren wel niet denken? Als we dat nou eens zouden loslaten en ons vooral gaan richten op wat er wel goed gaat en wat voor prachtig en natuurlijk gedrag de hond wél laat zien, dan wordt het opvoeden van de hond een stuk leuker!